Rehberler
Model Context Protocol'ün Yapay Zeka Ajanlarının Entegrasyonundaki Rolü Nasıl Anlaşılır?
Mevcut kaynaklara dayanarak Model Context Protocol'ün ajanların araçlara, verilere ve bağlama erişimini ve bunları kullanmasını nasıl düzenlediğini; bilgi erişimi, beceriler, yönetişim ve insan denetimiyle nasıl bütünleşebileceğini açıklayan kavramsal bir rehber.
Model Context Protocol veya MCP, yapay zeka ajanlarını çalıştırmak için açık altyapı ve standartlara odaklanan Linux Foundation'a bağlı bir girişim olan Agentic AI Foundation ile ilişkili projeler arasında anılmaktadır. Kaynaklarda MCP, ajanların araçlara ve verilere erişmesi ve bunları çağırması için standartlaştırılmış bir yöntem olarak sunulmaktadır.
MCP kavramsal olarak neyi çözer?
Yapay zeka, metin yanıtlamadan çok adımlı görevleri gerçekleştirmeye geçtiğinde ajanın farklı araçlar, veriler ve hizmetlerle etkileşim kurması gerekir. MCP, her platformun kapalı ve farklı bir yöntem kullanmasına gerek kalmadan bu entegrasyon için ortak bir mekanizma sağlamayı amaçlar.
Kaynak, MCP'nin yetkilendirme, sonuçların doğruluğu veya güvenlik sorunlarını tek başına çözdüğünü belirtmemektedir. Bu nedenle MCP, yönetişimin veya insan denetiminin alternatifi olarak değil, entegrasyon ve araçlara ve verilere erişim katmanı olarak anlaşılmalıdır.
MCP araçlar ve verilerle nasıl ilişkilidir?
- Araçlar: MCP, arama, belge okuma veya diğer hizmetlerle bağlantılı işlemleri gerçekleştirme araçları gibi, ajanın çağırabileceği araçları kullanıma sunmak için kullanılabilir.
- Veriler: MCP, ajanın harici veya dahili kaynaklara erişmesine yardımcı olabilir; ancak yanıtın kalitesi verilerin doğruluğu, bağlamı ve sınırlarıyla ilişkili olmaya devam eder.
- Bağlam: Ajanı, görevi gerçekleştirmek için ihtiyaç duyduğu bilgi veya araçlarla ilişkilendirir; yalnızca konuşmanın içinde bulunan içerikle yetinmez.
MCP, RAG ve Skills ile nasıl bütünleşir?
Kaynaklar, MCP, RAG ve Skills'in farklı roller üstlendiğini ve tek bir iş akışında birlikte çalışabileceğini belirtmektedir.
- MCP: Araçlara ve verilere erişmek ve bunları çağırmak için standartlaştırılmış bir yöntem sağlar.
- RAG: Belgelerden, destek kayıtlarından, bilgi tabanlarından veya kod tabanı bağlamından ilgili bilgileri getirir.
- Skills: Ekibin çalışma biçimiyle, proje değiştirme kurallarıyla veya kullanılan kurallarla ilişkili talimatlar ve bilgiler sağlar.
Buna göre ajan, bir araca erişmek için MCP'yi kullanabilir; ardından proje talimatlarını uygulamak için bir Skill'den yararlanabilir ve destekleyici bağlamı getirmek için bilgi erişimini kullanabilir.
MCP tabanlı bir kullanım tasarlamak için kavramsal adımlar
- Görevi belirleyin: Ajanın neyi gerçekleştirmesi gerektiğini ve görevin harici veri veya araç gerektirip gerektirmediğini açıklığa kavuşturun.
- Gerekli araçları belirleyin: Ajanı yalnızca ihtiyaç duyduğu araçlarla donatın; kafasını karıştırabilecek veya uygun olmayan araçları kullanmasına yol açabilecek geniş erişim vermeyin.
- Bağlam kaynaklarını bağlayın: İlgili dahili veya harici kaynakları kullanın; bilgi erişiminin kaynaklar arasındaki çelişkileri veya uygulanabilirlik kapsamını tek başına çözemeyeceğini dikkate alın.
- Çalışma talimatları ekleyin: Uygun olduğunda ekibin veya projenin kurallarını açıklığa kavuşturmak için Skills ya da insanlar tarafından okunabilir talimatlar kullanın.
- Çağrıları izlenebilir hale getirin: Erken aşamada sorunları tespit edebilmek için çağrılan araçları, gönderilen parametreleri veya sorguları ve ajanın aldığı sonuçları gösterin.
- Yetkilendirme ve onay uygulayın: Kaynaklara erişim kısıtlarını dikkate alın ve mevcut olduklarında yayınlama, mesaj gönderme veya para harcama gibi etkili işlemler için insan onayı isteyin.
- Çıktıları gözden geçirin: Sorumluluğu modele devretmeyin; insan, sonucu açıklayabildiği ve sorumluluğunu üstlenebildiği noktaya kadar gözden geçirmelidir.
- Kaliteyi test edin: Genel uygunluk veya tutarlılık gibi ölçütlerle yetinmek yerine yanıtın doğruluğunu, uygun araçların kullanılmasını ve doğru bağlamın getirilmesini değerlendirin.
Kurumsal bir düzenleme örneği
Forter, Toolchain adını verdiği, MCP tabanlı bir dahili sunucu kullandı. Bu sunucu, araçları keşfetmek ve denemek ve her ajan için bağlantılar oluşturmak üzere tek bir arayüz sağladı. Ayrıca yalnızca ajanın ihtiyaç duyduğu araçların seçilmesine ve token tüketimi ile araç kullanımının izlenmesine olanak tanıdı.
Forter bu sunucuyu, dahili kaynaklarda arama yapmak için Glean platformuna bağladı ve ilgili belgeleri ve bölümleri arama, bir belgenin tamamını okuma ve ajanın belirlediği bir soru veya eksene göre özetleme araçları sundu. Kaynakta bu deneyim, her kuruma uygun olduğunun kanıtı olarak değil, pratik bir örnek olarak sunulmaktadır.
Sonuçlara güvenmeden önce neler gözden geçirilmelidir?
Kaynaklar; kaynağın, uygulama kapsamının, yetkilerin, çelişkilerin ve sahipliğin incelenmesini önermektedir. Kanıtların ve bilgilerin köken kaydının denetlenebilmesi; gerektiğinde sürümün, bölgenin ve istemci ayarlarının açıklanması; çelişen talimatların gizlenmek yerine gösterilmesi ve istisnayı çözebilecek veya açıklayabilecek kişinin belirlenmesi gerekir.
Kaynaklar ayrıca MCP kullanımının, özellikle önemli sayılar veya kararlarla çalışırken, özgün kaynakların gözden geçirilmesi ihtiyacını ortadan kaldırmadığını vurgulamaktadır. Mevcut kanıtlar, MCP'nin doğruluğunu veya her senaryoda üstün olduğunu kanıtlayan bağımsız ölçümler sunmamıştır.
Sonuç
Model Context Protocol, ajanları araçlara, verilere ve hizmetlere bağlamak için standartlaştırılmış bir araç olarak anlaşılabilir. Getirilen bağlam, açık talimatlar, belirli yetkiler, araç çağrılarının izlenmesi ve insan denetimiyle birlikte kullanıldığında kavramsal faydası artar. Ancak herhangi bir gerçek uygulamanın başarısı kaynakların kalitesine, yetkilendirme tasarımına, denetlenebilirliğe ve görevin niteliğine bağlıdır; bu unsurları MCP tek başına belirlemez.