Bir yapay zekâ aracısı veritabanlarına erişmek için insan kullanıcının kimlik bilgisini kullandığında sistem hesabın arkasında gizli bir «aracı kimliği» görmez; doğrudan kullanıcının kendisini görür. Bu, Azure, Azure CLI ve sqlcmd kullanan bir üretim ortamında Naseeb Ahmed Mian tarafından gerçekleştirilen ölçümün temel sonucudur.
İncelenen kurulumda yazılım aracısının becerileri, Azure CLI üzerinden kimlik doğrulaması kullanarak sqlcmd komutuyla veritabanlarına bağlanıyordu. Komut, kullanıcı giriş yaptıktan sonra önbelleğe alınan erişim belirtecini çıkarıyor ve ardından bunu veritabanına sunuyordu. Sonuç olarak bağlantılar, sorguyu kullanıcının kendisi yazmış ya da aracı çalıştırmış olsun, kullanıcının adı, cihaz adı ve sqlcmd aracıyla görünüyordu.
Denetim günlüğü kimlik bilgisini görür, amacı görmez
Oturum günlüğü kullanıcının oturum açma adını, iş istasyonunun adını ve istemci arayüzünü gösterdi; ancak aracının gerçekleştirdiği eylemleri ayırt eden bir alan içermiyordu. Böylece insan ve otomatik sorgular günlükte birbirinin aynısı hâline geliyor ve sonraki kontroller, yürütme kaynağına göre farklı bir istek oranı, onay adımı veya saklama politikası uygulayamıyor.
Sorun güvenlik soruşturmalarıyla sınırlı değil. Aylar önce çalıştırılmış bir sorguya sonradan itiraz edilirse günlük, sorguyu kullanıcının mı yazdığını yoksa otomatik bir aracın mı çalıştırdığını kanıtlayamaz. Eylemi kimlik bilgisine atfetme konusunda kesin olsa da niyet ve fiilî aktör konusunda sessizdir.
Erişim belirteci neyi ortaya koyuyor?
Azure CLI tarafından sunulan belirteçte user_impersonation kapsamı bulunuyordu; ayrıca kimlik doğrulamanın çok faktörlü bir faktör içerdiğini belirten bir talep de yer alıyordu. Uygulamada aracının gerçekleştirdiği her eylem, bu işlem saatler önce ve farklı bir görev bağlamında gerçekleşmiş olsa bile kullanıcının çok faktörlü kimlik doğrulamayı geçtiğine dair kanıtla birlikte ulaşıyordu.
Belirtecin 84 dakikalık süresi de aracının çalışmasının zorunlu olarak sona erdiği anlamına gelmiyor. CLI, yenileme belirtecini kullanarak belirteci otomatik biçimde yenilediğinden, gözetimsiz çalışma yenileme belirtecinin süresi dolana veya kullanıcının hesabı devre dışı bırakılana kadar sürebilir.
Gruplara üyelik tabloyu genişletiyor
Rol atamalarının incelenmesi yalnızca tek bir satır gösterdi: üretim dışı bir abonelikte Reader rolü. Ancak erişim belirteci 37 grup içerirken doğrudan üyelik sorgusu, iç içe grupların da bulunduğu 34 grup gösterdi. Erişimle ilgili gruplar arasında SQL veritabanı görüntüleyicisi, yüksek ayrıcalıklı kullanıcı, kaynak katkıcısı ve veritabanı yöneticisi gibi roller bulunuyordu.
Tehlike, bu üyeliklerin veri katmanındaki fiilî izinleri taşıyabilmesi ve denetim düzlemi rol incelemelerinde zorunlu olarak görünmemesidir. Bu nedenle geleneksel yöntem incelendiğinde aracının erişim kapsamı sınırlı görünebilir; oysa grup üyeliği ona daha geniş bir yetenek sağlayabilir.
Uygulamada ne değişiyor?
Aynı kimlik bir saat arayla iki üretim deposunda test edildiğinde sonuçlar büyük ölçüde farklıydı. Birinde kimlik yalnızca CONNECT ve SELECT izinlerine sahipti ve güvenli katmana bağlanamıyordu. Başka bir üretim analitik uç noktası ise okuma, yazma, şema tanımlama ve veritabanı yönetimini kapsayan 430 tablo ve 107 izin gösterdi.
Karşılaştırma, izin kapsamının yalnızca kimlik tarafından belirlenmediğini; erişim yolunun, motorun ve uç noktaya bağlı kontrollerin de kritik faktörler olduğunu gösteriyor. Bir uç nokta belgelerine göre yalnızca okunabilir olabilir; ancak veriler başka bir motor üzerinden çağrıldığında güvenlik kuralları zorunlu olarak aktarılmayabilir.
certi.news'in editoryal değerlendirmesi: Sorun aracının «kimliksiz» olması değil, insan kimliğinin bağımsız bir otomatik kimliğin hızlı bir ikamesi olarak kullanılmasıdır. Bu durum üç noktada çöker: atıf, izinlerin genişliği ve iptal. Ölçüm ayrıca, kimlik bilgisinin güvenli bir veritabanından silme yetkisine sahip olduğu ortamın, denetim günlüğünün etkin olmadığı tek ortam olduğunu gösterdi. Grup üyeliğinin tutarlılığı, verilen belirteçlerde geçici izinlerin varlığını sürdürmesi ve kurumların yalnızca kimlik bilgisinin sahibini değil yürütme niyetini de kaydedebilme kapasitesi hakkında önemli sorular hâlâ açık.