ABD'nin Kuzeydoğu ve Orta Atlantik bölgelerindeki eyaletler, Bölgesel Sera Gazı Emisyonu Girişimi'nin (RGGI) gelirlerini elektrik faturalarını düşürmek ve temiz enerji projelerini finanse etmek için kullanıyor. Bu durum, artan elektrik talebinin bazı eyaletlerde fiyatlar ve kirlilik üzerindeki baskıyı artırdığı bir döneme denk geliyor. CleanTechnica'da yayımlanan ve NRDC'ye atfedilen makale, bu sonuçları girişimin sürdürülmesi ve kurallarının güncellenmesi için bir temel olarak sunarken, fatura yardımlarına kalıcı bir çözüm olarak bel bağlanmaması konusunda uyarıda bulunuyor.
Bu metin, iklim ve enerji alanında bölge temelli savunuculuğun yönetici direktörü Dawone Robinson ile kaynağın Alum olarak tanımladığı Jo Gardias tarafından kaleme alınan analitik bir görüş yazısıdır. Bu nedenle RGGI taahhüdünün iki katına çıkarılması veya harcama önceliklerinin değiştirilmesi gibi metinde yer alan çağrılar, yazarların ve bağlı oldukları kuruluşun tutumunu yansıtır. Aşağıdaki rakamlar ise makalenin sunduğu sonuçlar veya tahminler olarak aktarılmaktadır.
RGGI nasıl işliyor?
Girişim, büyük elektrik santrallerinin emisyonları için giderek azalan bir üst sınır belirliyor ve kirleticilerin, saldıkları emisyon miktarına eşdeğer izinler satın almalarını zorunlu kılıyor. Üst sınır düştükçe kirliliğin maliyeti artıyor ve bu da temiz enerji yatırımlarının ekonomik uygulanabilirliğini iyileştiriyor. Eyaletler, izin satışlarından elde edilen gelirleri, başlangıçtaki kirlilik düzeylerine göre enerji ve çevre programlarına yeniden aktarıyor.
Makalenin aktardığına göre bu yatırımlar, izin piyasasının oluşturduğu fiyat sinyaliyle birlikte kirliliğin azaltılmasına, istihdam yaratılmasına ve yerel ekonomik faaliyetlerin desteklenmesine katkıda bulundu. 2018-2020 döneminde RGGI, enerji altyapısının geliştirilmesi ve enerji verimliliği alanlarında 7.874 yeni işin yaratılmasıyla ilişkilendirildi; ortaya çıkan ekonomik faaliyetin yıllık yaklaşık 223 milyon dolar olduğu tahmin edildi. Makale ayrıca kapsama giren santrallerden kaynaklanan karbondioksit emisyonlarının 2022'ye kadar %27 ile %31 arasında azaldığını, nitrojen oksit (NOx) emisyonlarının ise kaynakta verilen rakama göre %5769 düştüğünü belirtiyor. Bu nokta, oranın sıra dışı olması nedeniyle editoryal incelemeyi gerektiriyor.
Fatura indirimlerinden doğrudan yardıma
Programın 2009'da başlamasından bu yana eyaletler, gelirlerinin çoğunu elektrik faturalarını düşürmeye yönelik önlemlere yatırdı. Makale, bu yatırımların hanelere ve işletmelere sağladığı toplam tasarrufun yaklaşık 23 milyar dolar olduğunu tahmin ediyor. Yalnızca 2024 yılı gelirlerinin bölgedeki elektrik faturalarını yıllık 363 milyon dolar azaltması bekleniyor; birikmiş toplam tasarrufların yaklaşık %69'u enerji verimliliği programlarından kaynaklanıyor.
Enerji verimliliğinin önemi, yüksek talep saatlerini karşılamak için yeni üretim kapasitesi ile iletim ve dağıtım şebekeleri kurulması ihtiyacını azaltmasından kaynaklanıyor. Bu maliyetler nihayetinde elektrik tüketicileri tarafından karşılanıyor. Makale, Connecticut'tan bir örnek sunuyor: 2024 RGGI gelirleri, bağımsız bir yaşlı yaşam ve hafıza bakım topluluğunda daha verimli ısıtma ve soğutma sistemlerinin kurulması amacıyla indirimleri finanse etti; bu da sakinlerin ve diğer müşterilerin maliyetlerini düşürdü.
Ancak yükselen faturalar, son yıllarda eyaletleri gelirlerin daha büyük bir bölümünü hanelerin faturalarına doğrudan yansıtılan kredilere veya indirimlere yönlendirmeye itti. Bu oran, 2024'te RGGI yatırımlarının %23'üne ulaştı; önceki yıllarda ise %10 ile %19 arasında değişiyordu. Çevresel adalet sorunlarıyla tanımlanan topluluklarda oran %39'a çıktı. New Jersey ayrıca kredilerin zamanlamasını değiştirerek bunları yüksek tüketim aylarında yoğunlaştırdı ve hizmetin kesilmesi riski taşıyan müşteriler için indirimler ekledi. Virginia ise hanelere, küçük işletmelere ve kiliselere yönlendirilen kredilerin payını artırdı ve bunların faturalarda açıkça gösterilmesini zorunlu kıldı.
Uygulamada ne değişiyor?
Yazarlar, doğrudan desteğin anında rahatlama sağladığını, ancak özellikle yüksek tüketim yapan veya ödemelerde temerrüde düşme riski bulunan düşük ve orta gelirli hanelere odaklanması gerektiğini düşünüyor. İndirimlere yapılan harcamalar; enerji verimliliği, yenilenebilir elektrik ve yararlı elektrifikasyon için kullanılabilecek fonları azaltıyor. Bunlar, uzun vadede talebi ve maliyetleri düşürebilecek yatırımlar.
Makale ayrıca elektrik sektörünün karbonsuzlaşmasıyla RGGI gelirlerinin azalabileceği ve eyaletlerin fatura indirimlerini finanse etmek için uzun süre bu gelirlere güvenemeyeceği konusunda uyarıyor. Gelecekte fiyatların yükselmesi, metnin iklim hedefleri ve yerel kirliliğin azaltılmasıyla ilişkilendirdiği elektrikli araçların ve binaların elektrifikasyonunu da caydırabilir.
Girişim kurallarının güncellenmesi
Eyaletler 2026'da RGGI kurallar modeline ilişkin önerilen güncellemeleri benimsiyor. Bu güncellemeler arasında elektrik sektörünün emisyonlarını 2037'ye kadar azaltmaya yönelik bir yol haritası, uyum kapsamında telafi mekanizmalarının gelecekteki kullanımının sınırlandırılması ve girişim fiyatlarındaki dalgalanmaları azaltmak amacıyla maliyet sınırlama ve emisyon sınırlama mekanizmalarının genişletilmesi yer alıyor. Makaleye göre bu değişiklikler yıl içinde kabul edilmeli ve eyaletler sonraki iki yıl içinde emisyon üst sınırının seyrini yeniden değerlendirmeli.
Editoryal sonuç, RGGI'nin fatura krizine tek bir çözüm sunmadığı yönünde: Doğrudan destek acil baskıyı hafifletirken enerji verimliliği ve temiz yatırımlar birikimli tasarruflar sağlıyor. Açık soru, özellikle bölgesel elektrik talebi değişirken ve emisyonların azalmasıyla potansiyel gelirler düşerken, gelirlerin mevcut yardımlar ile gelecekte maliyet artışlarını önleyecek yatırımlar arasında nasıl dağıtılacağı olmaya devam ediyor.