Enerji ve Yeşil Teknolojiler

Solarlab'ın Avustralya Çevresindeki Yolculuğu, Elektrikli Aracı Güneş Enerjisiyle Şarj Etmenin Koşullarını Ortaya Koyuyor

Andrew Mangano, mümkün olduğunca güneş enerjisiyle bağlantılı şarj noktalarına dayanarak Tesla Model 3 Long Range ile Avustralya çevresinde 42 günde yolculuk yaptı. Deneyim, uzun elektrikli araç yolculuklarının başarısının yalnızca güneş enerjisinin bulunmasına değil, büyük ölçüde planlamaya, şarj cihazlarının güvenilirliğine ve aracın menzil kapasitesine bağlı olduğunu ortaya koyuyor.

2026-09-28
4 dk okuma
0 görüntülenme
certi.news Editorial Team
Solarlab'ın Avustralya Çevresindeki Yolculuğu, Elektrikli Aracı Güneş Enerjisiyle Şarj Etmenin Koşullarını Ortaya Koyuyor

Emekli elektrik mühendisi Andrew Mangano, uzun mesafelerin esas olarak güneş enerjisiyle bağlantılı elektrik kullanılarak kat edilip edilemeyeceğini test etmek amacıyla Tesla Model 3 Long Range ile Avustralya çevresinde bir yolculuk yaptı. Yolculuk 42 gün sürdü ve 16.940 kilometre boyunca devam etti. Toplam maliyeti 1.649,04 Avustralya doları olan 69 şarj seansını kapsayan yolculukta araç, kilometre başına ortalama 149,4 watt-saat verimlilik kaydetti.

Mangano rotasını PlugShare ve Google Earth kullanarak planladı; güneş panelleri bulunan veya kısmen güneş enerjisine dayanan kasabalarda yer alan şarj noktalarını önceden belirledi. Amacı, güneş enerjisiyle açık bir bağlantı bulunmadığında dizel jeneratörlere veya elektrik şebekesine dayanan noktalarda şarj etmekten kaçınmaktı.

Yolculuk pratikte neyi ortaya koydu?

Deneyim, güneş enerjisiyle bağlantılı bir şarj cihazının bulunmasının yolculuğun mutlaka kolay olacağı anlamına gelmediğini gösterdi. Mangano, Batı Avustralya'da şarj ağıyla ilgili tekrarlanan arızalarla karşılaştı. Bunlar arasında yalnızca 3, 8 veya 10 kilowatt güç sağlayabilen şarj cihazları, vandalizm nedeniyle zarar görmüş noktalar, kimlik doğrulama sorunları, ayrıca soğutma sistemleri ve yedek güç kaynaklarındaki arızalar yer aldı.

Billabong Roadhouse'da şarj cihazı yalnızca 3 kilowatt güçle çalışıyordu. Ngumban'da ise %19'dan tam doluluğa ulaşmak için altı buçuk saatten fazla beklemek zorunda kaldı. Broome'da nominal gücü 150 kilowatt olan bir şarj cihazı yalnızca 2,9 kilowatt çıkış veriyordu. Balladonia'daki şarj cihazı, batarya gücü düştüğünde dizel jeneratör çalıştırılmadığı için tamamen devre dışı kaldı. Bu durum onu, şarj seviyesi %6'ya ulaşmış halde Norseman'a doğru sürmeye devam etmeye zorladı.

Buna karşılık, yolculuğun geçtiği bölümde Kuzey Toprakları'ndaki altyapının daha iyi durumda olduğunu gördü. Katherine'de 34 megawatt kapasiteli ve 100 bin güneş panelinden oluşan bir güneş enerjisi çiftliğinin yanı sıra 3,4 megawatt-saat kapasiteli bir batarya bulunuyor. Ayrıca Overlander Roadhouse'da 191 kilowatt-saat kapasiteli bir bataryayla desteklenen 250 kilowattlık tesis ve Warmun'da 420 kilowattlık panel grubu da dâhil olmak üzere yerel güneş enerjisi sistemlerine dayanan diğer noktalardan yararlandı.

Mangano'nun çıkardığı dersler

  • Önceden planlama: Güzergâhın tamamındaki şarj noktaları belirlenmeli ve noktalara ulaşmadan önce PlugShare üzerinden durumları kontrol edilmeli veya hizmet işletmecisiyle iletişime geçilmelidir.
  • Zaman ve menzil hesabı: 11 kilowatt güçle şarj etmek yedi saat sürebilir; kamp alanlarında bu süre daha da uzayabilir. Ayrıca yüksek hız ve rüzgâr, mevcut menzili azaltır.
  • Araç seçimi: Mangano, en az 400 kilometrelik, tercihen 500 kilometrelik otoyol menzili öneriyor; çünkü Batı Avustralya, Queensland, Kuzey Toprakları ve Güney Avustralya gibi bölgelerde güneş enerjili noktalar arasındaki mesafeler büyük.
  • Ekipman taşıma: Listesinde 10 ve 15 amper kapasiteli kablolar ve şarj ekipmanları, Type 2 - Type 2 kablosu ve bazı uzak noktalar için uygun ekipmanlar yer alıyordu.
  • Kimlik doğrulama sorunlarına hazırlık: Şarj işletmecilerine ait RFID kartları, özellikle Chargefox ve AEVA kartlarını, ayrıca Tesla uygulamasını ve Telstra ağına bağlantı sağlayan bir iletişim aracını taşıdı.

Bu deneyim neden önemli?

Yolculuk, her elektrikli aracın veya her uzak güzergâhın güneş enerjisiyle kolayca işletilebileceğini kanıtlamıyor; ancak fikrin sınırlarına ilişkin pratik bir test sunuyor. Temel sonuç, elektriğin kaynağının denklemin yalnızca bir parçası olduğudur. Şarj cihazının güvenilirliği, bakım kalitesi, noktanın bağlantısı, batarya kapasitesi ve acil durum planları, yolculuğun başarısını güneş panellerinin nominal kapasitesinden daha fazla belirleyebilir.

Mangano'nun Batı Avustralya'da topladığı arıza listesi, ele alınması gereken işletimsel sınırlamalara işaret ediyor. Bunlar arasında Tritium şarj cihazlarındaki arızalı soğutma pompaları, Kempower şarj cihazlarındaki başarısız güç üniteleri ve şarj hızını sınırlayan kontrol sistemleri bulunuyor. Bu nedenle Solarlap deneyimi, tüm elektrikli araç kullanıcıları için standart veya güvenilir bir deneyimin garantisi değil, teknik olanağın bir kanıtı olmaya devam ediyor.

Haber kaynağı
c
Yazar

certi.news Editorial Team

Aynı kategoride

Bunlar da ilginizi çekebilir

Tüm haberleri gör