"JAMA Network Open" dergisinde yayınlanan iki yeni araştırma, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki hastaların büyük bir kısmının, aslında gerçekten ihtiyaç duyamayacakları antibiyotik reçetelerini almak için doktorlarını bilinçli olarak yanılttığını gösterdi. Bu uygulama çok şaşırtıcı görünmese de araştırmalar bu olgunun detaylarına inerek, hastaların anlattığı yalanların genellikle ustaca kurgulanmamış veya hassas olmadığını, ancak buna rağmen çoğunlukla başarılı olduğunu ortaya koydu.
Utah Üniversitesi'nden Alistair Thorpe liderliğindeki bir araştırmacı ekibi, bin füzerden fazla yetişkini kapsayan çevrimiçi bir anket verilerini analiz etti. Sonuçlar, katılımcıların dörtte birinden fazlasının, kendileri veya bakımları altındaki çocuklar için antibiyotik reçetesi alabilmek amacıyla semptomları abartarak, tamamen uydurarak ya da her ikisini de yaparak doktora en az bir kez yalan söylediğini bildirdi.
Viral semptomlar ve tıbbi paradokslar
En dikkat çekici paradoks, yalanların çoğunun esasen antibiyotiklerin tedavi etmediği enfeksiyonlarla ilgili semptomlar etrafında dönmesiydi. En yaygın semptomlar, soğuk algınlığının virüslerden kaynaklanmasına ve bakteri olmamasına rağmen ateş, öksürük ve boğaz ağrısı gibi soğuk algınlığıyla ilişkili olanlardı.
Öte yandan veriler, doktorların bu şüpheli anlatılara yanıt verdiğini gösterdi; yetişkinlerin %77'si ve ebeveynlerin %87'si yalanlarının istedikleri antibiyotik reçetesini almakla sonuçlandığını bildirdi.
Hastaların motivasyonları ve mikrobiyal direnç riskleri
Hastalar yalan söyleme gerekçelerini hastalıklarının şiddetli olduğunu hissetmelerine, antibiyotiğin tek tedavi olduğuna inanmalarına, işe ve eğitime hızlı bir şekilde dönme arzusuna ve bazılarının tedavi bağımsızlıklarını dayatma isteğine bağladı. Bu bireyler daha genç olmalarıyla öne çıkıyor ve genellikle antibiyotik direncinin sadece bir yanılsama veya promosyon hilesi olduğuna inanıyorlardı.
Buna karşılık, Northwestern Üniversitesi'nden Jeffrey Linder gibi uzmanlar, antibiyotiklerin uygun olmayan durumlar için reçete edilmesinin zararlarının sadece antibiyotik direnci krizini kötüleştirmekle kalmayıp, aynı zamanda doktor ile hasta arasındaki güveni aşındırdığını ve sağlıklı insanları yan etki risklerine ve yararlı mikrobiyomun bozulmasına maruz bıraktığını belirterek uyardı.
Bu gerçek pratikte neyi değiştiriyor?
Bu sonuçlar, iki taraf arasındaki tedavi ilişkisini zayıflatmadan, halkın kaygilarini gidermek ve antibiyotiklerin doğru kullanımı hakkındaki yanlış anlamaları düzeltmek için doktorlar ile hastalar arasında etkili iletişim stratejileri geliştirilmesi gerektiğine ışık tutuyor.